Τις τελευταίες ημέρες παρατηρώ μια εμφανή αλλαγή στην εικόνα του Νίκου Ανδρουλάκη στα social media. Και δεν μιλάω απλώς για διαφορετικές φωτογραφίες ή για πιο «προσεγμένα» βίντεο. Μιλάω για αλλαγή ύφους, για αλλαγή τόνου, για αλλαγή στρατηγικής.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής δείχνει να εγκαταλείπει – τουλάχιστον προς το παρόν – την πιο αυστηρή, θεσμική και συχνά αποστασιοποιημένη παρουσία που χαρακτήριζε την ψηφιακή του επικοινωνία. Στη θέση της βλέπουμε κάτι πιο ανθρώπινο, πιο άμεσο, πιο αυθόρμητο. Περισσότερη καθημερινότητα, πιο απλή γλώσσα, πιο σύντομα και «ζωντανά» μηνύματα.
Και αυτό δεν είναι μικρή υπόθεση.
Από το θεσμικό στο προσωπικό
Μέχρι πρόσφατα, η ψηφιακή εικόνα του Ανδρουλάκη έμοιαζε αυστηρά δομημένη. Δηλώσεις, παρεμβάσεις, ομιλίες, πολιτικές θέσεις. Όλα σωστά, όλα τακτοποιημένα, αλλά συχνά χωρίς συναισθηματική γέφυρα με τον πολίτη.
Τώρα φαίνεται να επιχειρεί κάτι διαφορετικό. Περισσότερη αφήγηση, λιγότερη «ξύλινη» πολιτική γλώσσα. Περισσότερη παρουσία στο πεδίο, όχι μόνο ως αρχηγός κόμματος αλλά ως άνθρωπος που συνομιλεί. Η εικόνα δείχνει να χτίζεται με τρόπο που επιδιώκει σύνδεση και όχι απλώς ενημέρωση.
Αναπόφευκτα γεννάται το ερώτημα: άλλαξε επικοινωνιολόγο; Ή απλώς αποφάσισε ότι το μέχρι τώρα μοντέλο δεν απέδιδε;
Όποια κι αν είναι η απάντηση, η ουσία είναι ότι βλέπουμε μια μετατόπιση. Και στις μέρες μας, η πολιτική εικόνα στα social media δεν είναι περιφερειακό ζήτημα – είναι κεντρικό εργαλείο πολιτικής επιβίωσης.
Βλέπει «έξω από το κουτί»;
Η μέχρι τώρα στρατηγική του ΠΑΣΟΚ έμοιαζε αρκετά κλειστή. Ένα στενό επιτελείο, μια συγκεκριμένη γραμμή, περιορισμένη εξωστρέφεια. Αν πράγματι τώρα επιχειρείται άνοιγμα, τότε αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο της αλλαγής.
Το να «βγει έξω από το κουτί» δεν σημαίνει απλώς να αλλάξει φίλτρα στο Instagram. Σημαίνει να ακούσει περισσότερο, να ρισκάρει περισσότερο, να εκτεθεί περισσότερο. Να δεχθεί την κριτική, να απαντήσει, να δείξει αντανακλαστικά.
Αν αυτή η αλλαγή είναι ουσιαστική και όχι επιφανειακή, τότε μπορεί να αποτελέσει την αρχή μιας διαφορετικής πορείας.
Η εικόνα ως προϋπόθεση πολιτικής ανάκαμψης
Ας είμαστε ειλικρινείς: το ΠΑΣΟΚ δεν βρίσκεται στην καλύτερη φάση του. Η φθορά, η στασιμότητα, οι εσωτερικές αμφισβητήσεις είναι υπαρκτές. Σε αυτό το περιβάλλον, η εικόνα του προέδρου παίζει καθοριστικό ρόλο.
Δεν αρκεί να έχεις πολιτικές θέσεις. Πρέπει να μπορείς να τις μεταδώσεις. Να εμπνεύσεις. Να δημιουργήσεις αίσθηση δυναμικής.
Το επερχόμενο συνέδριο θα είναι αναμφίβολα κρίσιμο. Όμως πριν από το συνέδριο, προηγείται η μάχη της εικόνας και της αφήγησης. Αν ο Ανδρουλάκης καταφέρει να επανασυστήσει τον εαυτό του μέσα από μια πιο σύγχρονη και ανθρώπινη ψηφιακή παρουσία, τότε ίσως δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για κάτι ευρύτερο.
Μια τελευταία ευκαιρία;
Ίσως αυτή να είναι μια σιωπηλή παραδοχή ότι χρειάζεται αλλαγή. Ότι το μέχρι τώρα μοντέλο δεν αρκεί. Και αυτό, από μόνο του, είναι θετικό. Δείχνει προσαρμοστικότητα.
Το αν αυτή η νέα στρατηγική στα social media θα αποδώσει, μένει να φανεί. Η πολιτική δεν κρίνεται μόνο από τα likes και τα views. Όμως στις μέρες μας, η δυναμική ξεκινά συχνά από εκεί.
Αν πράγματι άρχισε να βλέπει έξω από τον στενό κύκλο και τις κλειστές λογικές, τότε ίσως υπάρχει ακόμη μια ελπίδα για ανασύνταξη του κινήματος.
Το συνέδριο μπορεί να είναι η τελευταία μεγάλη ευκαιρία για ανάκαμψη. Αλλά η μάχη ξεκινά ήδη – και αυτή τη φορά φαίνεται να δίνεται, σε μεγάλο βαθμό, στο ψηφιακό πεδίο.
Και εκεί, κάτι δείχνει να αλλάζει.
