Με μία ιδιαιτέρως συγκινητική ομιλία για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου τοποθετήθηκε ο Βουλευτής Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ και τ. Υφυπ. Πολιτισμού – Τουρισμού Γιώργος Νικητιάδης, υπό την ιδιότητά του ως Α΄ Αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ελληνισμού της Διασποράς, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής με θέμα την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και τις ελληνοβαυαρικές σχέσεις. Η συνεδρίαση της επιτροπής πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 19 Μαΐου 2026.
Ο κ. Νικητιάδης επέλεξε να αφιερώσει την παρέμβασή του αποκλειστικώς στο θέμα της Γενοκτονίας, υπογραμμίζοντας ότι η συζήτηση αυτή αποτελεί «πράξη χρέους και τιμής στον Ποντιακό Ελληνισμό που ξεριζώθηκε, διώχθηκε, μαρτύρησε, αλλά δεν εξαφανίστηκε». Αναφερόμενος στη 19η Μαΐου, ο Βουλευτής Δωδεκανήσου σημείωσε ότι είναι «ημέρα βαριά», ημέρα που δεν επιτρέπει ούτε ευκολίες ούτε συμψηφισμούς, καθώς ο Ελληνισμός σκύβει το κεφάλι μπροστά στους νεκρούς του Πόντου και ταυτοχρόνως σηκώνει το βλέμμα απέναντι στην Ιστορία, απαιτώντας αλήθεια.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Νικητιάδης στην ιστορική απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, στις 24 Φεβρουαρίου 1994, όταν, ύστερα από πρόταση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου, αναγνωρίστηκε η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και καθιερώθηκε η 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης, με τον νόμο 2193/1994. Όπως τόνισε, η αναγνώριση αυτή υπήρξε μεγάλη στιγμή για την παράταξη, αλλά πάνω απ’ όλα μεγάλη στιγμή για την Ελληνική Δημοκρατία, καθώς αποτέλεσε πράξη υπέρ της αλήθειας, της ιστορικής δικαιοσύνης και της μνήμης των θυμάτων. Ο κ. Νικητιάδης υπογράμμισε ότι ο αγώνας των Ποντίων για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας είναι αγώνας δικαίου, «για να μη μετατραπεί το έγκλημα σε λήθη» και «για να μη γίνει η σιωπή δεύτερη αδικία πάνω στις ψυχές των 353.000 νεκρών».
Με ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση αναφέρθηκε στο έργο του Φίλωνα Κτενίδη «Η Καμπάνα του Πόντου», σημειώνοντας ότι η καμπάνα αυτή δεν χτυπά απλώς για τους νεκρούς, αλλά για να μην κοιμηθεί η μνήμη. «Είναι η καμπάνα ενός λαού που έχασε τον τόπο του, αλλά δεν παρέδωσε την ψυχή του», ανέφερε χαρακτηριστικώς.
Στην ομιλία του, ο Βουλευτής Δωδεκανήσου στάθηκε και στη δύναμη με την οποία ο Ποντιακός Ελληνισμός ρίζωσε ξανά στην Ελλάδα, δημιούργησε, πρόκοψε και συνέβαλε ουσιαστικώς στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή της χώρας. Κάνοντας ειδική αναφορά στη Δωδεκάνησο, σημείωσε ότι οι Πόντιοι που εγκαταστάθηκαν στη Ρόδο, στην Κω και σε άλλα νησιά έγιναν ζωντανό κομμάτι των τοπικών κοινωνιών, κρατώντας την παράδοσή τους και εντασσόμενοι πλήρως στον δωδεκανησιακό ιστό.
Ο κ. Νικητιάδης συνέδεσε τη μνήμη της Γενοκτονίας με τις σημερινές προκλήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αναφερόμενος στις τουρκικές παρενοχλήσεις στην Αστυπάλαια και στη θρυλούμενη νέα νομοθετική πρωτοβουλία της Τουρκικής Κυβέρνησης για τη θεσμική κατοχύρωση της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας». Όπως επισήμανε, η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά για διεθνή νομιμότητα και κράτος δικαίου, επιλέγοντας ταυτοχρόνως ίσες αποστάσεις ανάμεσα στο νόμιμο και στο παράνομο.
Παραλλήλως, χαρακτήρισε σημαντική τη συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Στρασβούργο, για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, καθώς και των Αρμενίων, επισημαίνοντας τη συμβολή της Ευρωομάδας του ΠΑΣΟΚ, Ελλήνων και Κυπρίων Ευρωβουλευτών και των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών. Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Νικητιάδης τόνισε ότι η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου δεν αφορά μόνο τους Ποντίους, αλλά όλο τον Ελληνισμό και κάθε άνθρωπο που πιστεύει ότι η Ιστορία δεν πρέπει να παραχαράσσεται.
«Η καμπάνα του Πόντου εξακολουθεί να χτυπά. Χτυπά, όμως, και για εμάς. Για να παλέψουμε για τη Διεθνή Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Και όσο αυτή η καμπάνα χτυπά, κανείς δεν δικαιούται να πει ότι δεν άκουσε», κατέληξε ο Γιώργος Νικητιάδης.
