Αύριο ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΡ, Σωτήρης Βαγιανός, παραχωρεί συνέντευξη Τύπου στα γραφεία της ΔΕΥΑΡ, προκειμένου να τοποθετηθεί για όλα τα ζητήματα που βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης: από τη διαχείριση του Φράγματος Γαδουρά και τον Βιολογικό στο Βόδι, μέχρι τις δικαστικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις που έχουν αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα.
Και ίσως η συνέντευξη αυτή να είναι μια καλή ευκαιρία να μπει τέλος σε ορισμένους μύθους που αναπαράγονται με εντυπωσιακή επιμονή, αλλά με μάλλον περιορισμένη σχέση με τα πραγματικά γεγονότα.
Η «όψιμη ανάμνηση» που σκοντάφτει στα πρακτικά
Ακούσαμε και διαβάσαμε πολλά για τον άνθρωπο που «θυμήθηκε μετά από τρεις μήνες και μία εβδομάδα». Πρόκειται αναμφίβολα για έναν εύστοχο επικοινωνιακό τίτλο. Έχει όμως ένα βασικό ελάττωμα: δεν συμφωνεί με τα έγγραφα.
Διότι, σύμφωνα με τα επίσημα πρακτικά, μόλις μία ημέρα μετά τη συνέντευξη που προκάλεσε την αντιπαράθεση, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΡ ενέκρινε ομόφωνα την αποστολή εξωδίκου ανάκλησης. Όχι τρεις μήνες μετά. Όχι έπειτα από καθυστερημένη αφύπνιση. Την αμέσως επόμενη ημέρα.
Ακολούθησε η προβλεπόμενη διαδικασία. Δεν υπήρξε ανάκληση, δεν υπήρξε αποκατάσταση και η έγκληση κατατέθηκε στις 7 Ιουλίου, δηλαδή την τελευταία ημέρα της τρίμηνης νόμιμης προθεσμίας.
Με άλλα λόγια, δεν συνέβη τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτό που προβλέπει ο νόμος. Για να στηριχθεί η θεωρία της «καθυστερημένης αντίδρασης», πρέπει πρώτα να αγνοηθούν τα γεγονότα.
Και τα γεγονότα έχουν την κακή συνήθεια να επιμένουν.
Ο «καταιγισμός μηνύσεων» των… 44 ευρώ
Ένα ακόμη αφήγημα που προβλήθηκε έντονα είναι εκείνο του δήθεν «καταιγισμού μηνύσεων» και των τεράστιων χρηματικών απαιτήσεων.
Εδώ, όμως, οι αριθμοί αποδεικνύονται πολύ πιο ψύχραιμοι από τους τίτλους.
Η ποινική έγκληση συνοδεύεται από αίτημα χρηματικής ικανοποίησης ύψους 44 ευρώ. Ούτε 44 χιλιάδες. Ούτε 4.400. Σαράντα τέσσερα ευρώ.
Παράλληλα, η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου προβλέπει ότι οποιοδήποτε ποσό ενδεχομένως επιδικαστεί στα μέλη του θα διατεθεί εξ ολοκλήρου σε κοινωφελή ή ευαγή ιδρύματα.
Δηλαδή, όσοι καταγγέλλουν οικονομικά κίνητρα καλούνται να εξηγήσουν πού ακριβώς βρίσκεται το οικονομικό όφελος όταν τα χρήματα δεν προορίζονται να καταλήξουν στις τσέπες κανενός.
Όσο για τη γνωστή πλέον «τηλεφωνική συνεδρίαση» που παρουσιάστηκε περίπου ως θεσμική εκτροπή, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο πεζή: πρόκειται για συνεδρίαση διά περιφοράς, διαδικασία που προβλέπεται ρητά από την ισχύουσα νομοθεσία.
Μερικές φορές τα πιο εντυπωσιακά σκάνδαλα έχουν το πρόβλημα ότι είναι απολύτως νόμιμα.
Η διαχρονική ανάγκη για έναν αντίπαλο
Όσοι παρακολουθούν την αυτοδιοίκηση στο Νότιο Αιγαίο επί σειρά ετών δύσκολα μπορούν να μην παρατηρήσουν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο.
Κάθε πολιτική ηγεσία φαίνεται να χρειάζεται έναν αντίπαλο. Έναν «φυσικό εχθρό» απέναντι στον οποίο θα οργανώσει την πολιτική της αφήγηση. Και όταν δεν υπάρχει διαθέσιμος, συχνά κατασκευάζεται.
Τα τελευταία δυόμισι χρόνια ο ρόλος αυτός φαίνεται να έχει αποδοθεί στον Σωτήρη Βαγιανό.
Είναι δύσκολο να βρεθεί άλλος αυτοδιοικητικός στη Ρόδο που να έχει δεχθεί τόσο επίμονη και συστηματική δημόσια επίθεση σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το παράδοξο είναι ότι ενώ από δημόσια βήματα εκτοξεύτηκαν βαρείς χαρακτηρισμοί και προσωπικές επιθέσεις, σήμερα παρουσιάζεται ως «υπερβολική αντίδραση» η επιλογή να ζητηθεί δικαστική προστασία.
Με απλά λόγια, ο υβριστής εμφανίζεται περίπου ως θύμα και ο υβρισμένος ως θύτης επειδή αποφάσισε να απαντήσει θεσμικά.
Πρόκειται για μια μάλλον παράδοξη αντιστροφή ρόλων.
Ο απολογισμός που δεν χωρά εύκολα στην κριτική
Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση που συχνά χάνεται μέσα στον θόρυβο.
Όσο βρισκόταν στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης, η διοίκηση της ΔΕΥΑΡ δεν περιοριζόταν σε ανακοινώσεις και απαντήσεις. Παρήγαγε έργο.
Ο Αρχάγγελος απέκτησε σταθερή υδροδότηση έπειτα από δεκαετίες προβλημάτων.
Η Τραπεζία στα Αφάντου έδωσε λύση σε μια εκκρεμότητα δεκαπέντε ετών.
Η Λίνδος, οι Πεύκοι, τα Λοθιάρικα και η Κρητηνία πέρασαν σε συνθήκες μόνιμης επάρκειας νερού, αφήνοντας πίσω την εξάρτηση από υδροφόρες.
Η δεξαμενή Ασγούρου ενεργοποιήθηκε πλήρως, παρότι παρέμενε ουσιαστικά αναξιοποίητη για χρόνια.
Και όταν η κακοκαιρία Bora προκάλεσε τεράστιες ζημιές στο δίκτυο ύδρευσης, αφήνοντας χιλιάδες κατοίκους χωρίς νερό, η αποκατάσταση ολοκληρώθηκε σε ιδιαίτερα σύντομο χρονικό διάστημα.
Αυτά δεν αποτελούν πολιτικές εκτιμήσεις. Είναι καταγεγραμμένα αποτελέσματα.
Τα οικονομικά που άλλαξαν εικόνα
Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στα οικονομικά στοιχεία της Επιχείρησης.
Σύμφωνα με τα επίσημα δεδομένα της Οικονομικής Υπηρεσίας, οι δαπάνες περιορίστηκαν σημαντικά, ενώ τα έσοδα αυξήθηκαν αισθητά, δημιουργώντας συνολικό δημοσιονομικό όφελος που ξεπερνά τα τρία εκατομμύρια ευρώ.
Παράλληλα:
- προχώρησε η αναβάθμιση του Βιολογικού στο Βόδι,
- εντάθηκαν οι έλεγχοι για υδροκλοπές,
- βελτιώθηκε η εισπραξιμότητα,
- περιορίστηκαν πρακτικές που επί χρόνια αποτελούσαν πηγή παραπόνων και αμφισβητήσεων.
Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι η ΔΕΥΑΡ έγινε ξαφνικά ένας οργανισμός χωρίς προβλήματα.
Σημαίνουν όμως ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια φαίνεται να υπάρχει συγκεκριμένος σχεδιασμός και μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Η σύγκρουση για το Φράγμα Γαδουρά
Ίσως εδώ να βρίσκεται και η ουσία της αντιπαράθεσης.
Ο Βαγιανός δεν περιορίστηκε στη διαχείριση της καθημερινότητας. Έθεσε δημόσια ερωτήματα για το κόστος λειτουργίας και τις συμβάσεις που σχετίζονται με το Φράγμα Γαδουρά.
Παρουσίασε στοιχεία, πίνακες και αριθμούς, υποστηρίζοντας ότι η οικονομική επιβάρυνση της ΔΕΥΑΡ έχει αυξηθεί σημαντικά σε σχέση με το παρελθόν.
Κάποιος μπορεί να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τα συμπεράσματά του.
Δύσκολα όμως μπορεί να αρνηθεί ότι έφερε στο δημόσιο διάλογο συγκεκριμένα στοιχεία και όχι γενικόλογες καταγγελίες.
Και όταν η συζήτηση περνά από τα συνθήματα στους αριθμούς, η αντιπαράθεση γίνεται πολύ πιο δύσκολη.
Οι αριθμοί δεν χειροκροτούν, δεν αποδοκιμάζουν και δεν συμμετέχουν σε πολιτικές αντιπαραθέσεις.
Απλώς υπάρχουν.
Τελικά, ποιος πανικοβάλλεται;
Αξίζει λοιπόν να τεθεί ένα απλό ερώτημα.
Πανικοβάλλεται εκείνος που ακολουθεί μια συγκεκριμένη διαδικασία, κινείται θεσμικά και παραθέτει έγγραφα;
Ή εκείνος που αφιερώνει δυσανάλογα μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο για να αποδομήσει έναν αντίπαλο ο οποίος, παρά τη συνεχή πίεση, εξακολουθεί να παράγει έργο και να ενισχύει την παρουσία του στον δημόσιο διάλογο;
Η απάντηση ίσως να μην βρίσκεται στις ανακοινώσεις, ούτε στις προσωπικές επιθέσεις.
Ίσως να βρίσκεται στα αποτελέσματα.
Γιατί στο τέλος της ημέρας οι πολίτες δεν αξιολογούν τους αυτοδιοικητικούς από το πόσο θόρυβο παράγουν, αλλά από το τι αφήνουν πίσω τους.
Και είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί πολιτικά μαζί του, είναι δύσκολο να υποστηρίξει ότι η θητεία του Σωτήρη Βαγιανού στη ΔΕΥΑΡ δεν έχει αφήσει μετρήσιμο αποτύπωμα.
Τις δικές του απαντήσεις, πάντως, θα τις δώσει ο ίδιος αύριο, εφ’ όλης της ύλης, στη συνέντευξη Τύπου που θα παραχωρήσει στα γραφεία της ΔΕΥΑΡ.
Πηγή: rodosreport.gr
